In gesprek met: Mark Prinsen

3 maart 2018

‘Ik voel mij half Veniger, half Fries’

Mark Prinsen, 23-jarige shorttracker

door George Huisman

Hij heeft over de hele wereld geschaatst (‘alleen Zuid-Amerika nog niet’), kent pas een beetje heimwee in het vliegtuig terug naar huis, bracht het grootste deel van zijn jonge leven door in Wanneperveen, woont nu in een eengezinswoninkje in Heerenveen. In Friesland dus. Maar zijn roots zitten óók verankerd in de veengrond van de Kop van Overijssel: ‘Ik voel mij half Veniger, half Fries’. Mark Prinsen is 23 jaar en professioneel shorttracker. Hij behoort mondiaal tot de besten.

In de vorige eeuw geboren in het Meppeler ziekenhuis, groeide hij op in Wanneperveen, waar de ouderlijke woning nog steeds staat. Op zijn derde, vierde jaar stond hij al op het ijs van de baan achter huis. Niet echt bijzonder met een vader en moeder die sport belangrijk vonden en vinden. ‘Ik kreeg houtjes onder en lekker naar buiten, het ijs op. Je kon het niet echt schaatsen noemen, ik zal het wel met een stoel geleerd hebben’, denkt hij. ‘Maar ik vond het gelijk wel leuk. En al mijn klasgenootjes van obs ‘t Vonder (‘geen grote, wel een gezellige school’) in Wanneperveen schaatsten ook, eigenlijk wist ik ook niet beter. Schaatsen en voetbal, zo ging dat in het dorp’. Voetballen, dat deed hij bij Oranje Zwart, met de jongens uit zijn klas. Tot de C-junioren, wel eens ingevallen bij de B’s, tot zover reikt zijn voetbalcarrière (‘maar ik volg ze nog elke week op Facebook’)

Met name het schaatsen bleek hem te liggen. Op zijn zesde ging hij op jeugdschaatsen in Heerenveen. ‘Mijn ouders vonden dat ik het moest leren maar ik wilde het zelf ook graag’. Door die schaatslessen kreeg hij de slag echt te pakken. Mark werd lid van IJsclub Giethoorn (en de familie was natuurlijk al bij Natuurijsclub Wanneperveen) en ging via het jeugdschaatsen naar de langebaan (400 meter) bij de schaatstrainingsgroep Giethoorn. ‘Daar hadden ze een overgangsuur, zo heette dat, om de bochten een beetje te leren. Zo ben ik bij het shorttrack terecht gekomen. Ik werd al vrij snel uitgenodigd voor de Friese selectie langebaan én shorttrack. Dat heb ik eerst gecombineerd, daarna ben ik verder gegaan met shorttrack’.

Op zijn vijftiende ontving hij een uitnodiging voor Jong Oranje. Hij accepteerde en verhuisde mede vanwege Thialf naar Heerenveen. ‘Best wel jong, hé’, realiseert hij zich. Uit huis, uit zijn dorp, andere vrienden, andere school. Hij was een slimme leerling. Van ’t Vonder ging het naar de VWO plus in Meppel (‘dat was dichterbij fietsen dan Steenwijk’). Hij koos als vakkenprofiel Natuur en Techniek en Natuur en Gezondheid, daarna rondde hij zijn VWO af in Heerenveen.

Nu woont de jonge topschaatser alweer een jaar of acht in Heerenveen, maar hij is nog regelmatig in ’t Veen te vinden. ‘Mijn moeder schaatst hier in Thialf, daar ga ik vaak mee naar huis. Ja: naar huis. Want zo voelt Wanneperveen nog steeds. Fietsje pakken, rijden. Wielrennen is mijn andere passie. Als ik geen schaatser was geworden dan wielrenner. Lekker buiten, overal heen waar je wilt. In de omgeving heb ik elk weggetje wel een keer gehad’. Maar schaatsen is zijn corebusiness. ‘Ik heb gelukkig nog op de grachten in Giethoorn kunnen schaatsen, en op het kanaal. Jaar of vier terug was dat? Hadden we een koude winter. Er werd toen een aantal tochten georganiseerd, zou ik graag gereden hebben, maar ik zat toen in de voorbereiding voor het WK-junioren, dus dat moest ik helaas laten schieten. Kijk, het mooie van de Kop van Overijssel is natuurlijk het water. Je kunt elk seizoen het water op. In de zomer zeilen en surfen -nee, ik ben niet zo’n zwemmer-, met het bootje het gebied rond en in de winter schaatsen’.

Op de dag van ons gesprek kreeg hij een domper te verwerken: ‘Ja, slecht nieuws gehad. Het Olympisch team is bekend geworden en ik val er net een plekje buiten. Gaan er 5 heen en ik ben op dit moment nummer 6. Dat is wel zuur ja, heel zuur. Naar mijn idee hoor ik in de Olympische relayploeg te zitten en ben ik niet de nummer 6. Helaas heeft de selectiecommissie niet voor mij gekozen’. Mark is lyrisch over zijn sport: ‘Shorttrack is een sport die eigenlijk alles heeft. Tactiek, je moet het zelf doen, tegen elkaar rijden, snelheid, actie, een heel complete sport, die ook aantrekkelijk is om naar te kijken. Ik kan me trouwens wel voorstellen dat als je niet alle regeltjes kent, dat het er dan soms wat rommelig uitziet. Als er een beslissing valt, zou er op tv eigenlijk een videoplayback moeten komen, zo van: dit gebeurt er en daarom valt die beslissing. Maak duidelijk wat onduidelijk is’.

Prinsen vervolgt met: ‘Ik heb nooit angst, nooit. Moet je ook niet hebben. Ik heb een volledig snijvast pak en zou ook niets anders willen. Helm op, handschoenen aan. Op wedstrijden van hoog niveau is tegenwoordig de boarding ook aangepast. Daar klap je niet tegenaan, maar die schuift mee’.

Hij lééft voor zijn sport. Houdt daar, hij woont met drie andere sportmannen samen (in de huiskamer hangen de fietsen verticaal aan een wand), rekening mee met eten en drinken. ‘Ik probeer erop te letten, ik voel me goed als ik er bewust mee bezig ben, je voelt je fit en energiek en sterk. Blij dat ik met sporters samenwoon, die begrijpen wat belangrijk is. Zo is het contrast ook niet zo groot. We koken samen, dat wil zeggen, omstebeurten, ik kan redelijk goed pasta maken, al zeg ik het zelf, en die jongens zijn goed in de soep. We hebben allemaal belang bij een gezonde maaltijd dus wat dat betreft komen we daar altijd wel op uit’.

Mark Prinsen heeft weinig vrije tijd. Zondag is altijd rustdag, van maandag tot en met zaterdag wordt er twee of drie keer per dag getraind. ‘Af en toe krijgen we een dagje extra vrij en na het seizoen is er een maand vakantie. De andere elf maanden zijn voor het shorttrack’. En voor zijn vriendin Freya Reitsma (‘Frieser kan het haast niet. Mijn moeder komt ook van Friesland dus ik kan het aardig spreken en verstaan’). Daarnaast is hij met regelmaat in Steenwijkerland te vinden. Op familiebezoek, om te fietsen of, het liefst: te schaatsen in de mooiste natuur van Europa.